roland-legend.jpg

Het prille begin

ikutaro_kakehashi.jpgIkutaro Kakehashi, oprichter van Roland, begon zijn loopbaan als hersteller van uurwerken. Zijn reparatiebedrijf oogstte zoveel succes dat Kakehashi beslite uit te breiden naar de elektronicasector. Toen hij in de jaren 1950 aan het hoofd stond van een bedrijf in elektrische toestellen, maakte op een dag een van de eerste elektronische orgels in een kerk een bijzondere indruk op hem. Deze ervaring was het begin van een levenslange reis die niet alleen de muziek, maar ook de grafische sector en de wereld van het productontwerp volledig zou veranderen.

Ace-elektronica

In 1960, op 28-jarige leeftijd, richtte Kakehashi Ace Electronic Industries op. Dit waren zijn eerste stappen in de ontluikende sector van de elektronische muziekinstrumenten. De toepassing van transistors op elektronische orgels leidde tot de ontwikkeling van de Rhythm Ace R-1, het eerste niet-automatische percussie-instrument met transistors ter wereld. De automatische versie, de Rhythm Ace FR-1, liet niet lang op zich wachten en werd overgenomen door de Hammond Organ Company. Ace ontwierp niet alleen gitaarversterkers, effectpedalen en ritmemachines, maar ontwikkelde ook verschillende combinatie-orgels.

De naam Roland

In 1972 zag de Roland Corporation het levenslicht. Kakehashi ging voor deze naam op zoek naar namen met twee zachte lettergrepen die men overal ter wereld vlot zou kunnen herkennen en uitspreken. Hij koos voor de ‘R’ omdat er nog maar weinig concurrerende bedrijven waren waarvan de naam begon met die letter. Pas later ontdekte hij het Roelandslied (Chanson de Roland), het 11e-eeuwse Franse heldendicht over kracht en moed.

Kakehashi zag Roland al van in het begin als een innoverende onderneming die producten moest ontdekken en ontwikkelen die nieuwe artistieke mogelijkheden zouden creëren. De keyboards en orgels van Roland bleken al snel een schot in de roos, net als de gitaarversterkers en de effectenpedalen van Boss.

Een revolutie in de muzieksector

In 1981 stelde Kakehashi voor om een communicatiestandaard te ontwikkelen voor alle elektronische muziektoestellen. Dat voorstel kreeg in 1982 vorm met de Musical Instrument Digital Interface of MIDI. Een standaard die de muzieksector ingrijpend zou veranderen.

In 1982 richtte Kakehashi een nieuwe afdeling op: AMDEK, wat stond voor Analogue Music Digital Electronics Kits. In 1983 kreeg deze afdeling de nieuwe naam Roland DG (Digital Group) Corporation. Deze focuste op de productie van randapparatuur voor computers en muziekinstrumenten. De DXY 100R-plotter, die werd voorgesteld in 1982, was een echte prijsbreker en leverde ongeziene prestaties voor ingenieurs. Deze plotter gaf uiteindelijk aanleiding tot de ontwikkeling van de eerste penplotter in A3-formaat, de DXY-800. Die kwam in 1983 op de markt.

Meer dan alleen muziek

De vraag naar plotters die architecturale tekeningen konden printen en signalisatie konden snijden uit vinyl nam overal ter wereld explosief toe. Doordat de precisie en betrouwbaarheid van de techniek van Roland nu ook op XY-assige technologieeën werden toegepast, vond een ware revolutie plaats op het gebied van vinylsnijplotters, inkjetprinters en gecombineerde printers/snijplotters. In amper een paar jaar tijd had Roland de CAD-sector, de productie van signalisatie en de grafische sector op hun kop gezet.

De toevoeging van een derde as, de Z-as, was dan ook niet meer dan logisch. In 1986 kwam de reeks CAMM-3 modelleermachines op de markt. Eerste in de rij was de PNC-3000, een instaptoestel voor prototyping in desktopformaat.